Jak zrobić menu QR: ceny, alergeny, druk i testy

Jak zrobić menu QR, z którego goście naprawdę korzystają, a kontrola Inspekcji Handlowej nie znajdzie w nim braków? Sam kod wygenerujesz w minutę w dowolnym generatorze. O efekcie decyduje wszystko, co dzieje się dalej: co otwiera się po zeskanowaniu, czy da się to czytać jedną ręką nad talerzem, czy przy cenach stoi gramatura, czy alergeny są oznaczone i kto pilnuje, żeby karta w telefonie zgadzała się z tym, co wydaje kuchnia. Poniżej masz te decyzje w kolejności, w jakiej je podejmujesz, z przykładami liczb, listą kontrolną i tabelą najczęstszych błędów.

Strona czy PDF: co podpiąć pod kod

Najszybciej jest zeskanować drukowaną kartę do PDF i podpiąć plik pod kod. To też najgorsza opcja dla gościa. Plik projektowany na kartkę A4 trzeba na telefonie powiększać i przesuwać w bok, a na słabym zasięgu ładuje się kilkanaście sekund. Każda zmiana ceny to też nowy plik. Zwykła strona internetowa dopasowuje się do szerokości ekranu, tekst da się powiększyć gestem, a jedną cenę poprawiasz bez grafika.

Druga decyzja jest ważniejsza niż wybór narzędzia: kod ma prowadzić pod adres w Twojej domenie, na przykład twojlokal.pl/menu. Wtedy wydrukowane naklejki zostają ważne nawet wtedy, gdy za kilka lat zmienisz system, który wyświetla kartę. Kody z generatorów, które przekierowują ruch przez własny serwer, przestają działać, gdy wygaśnie abonament, a wtedy drukujesz wszystko od nowa. Jeśli nie masz jeszcze własnej domeny, zacznij od tego, bo strona internetowa dla restauracji z menu pod stałym adresem załatwia ten problem raz.

Co musi być w karcie: ceny, gramatura, alergeny

Ceny w gastronomii reguluje rozporządzenie Ministra Rozwoju i Technologii z 19 grudnia 2022 r. w sprawie uwidaczniania cen towarów i usług. Jego § 9 wymaga, żeby cennik zawierał pełną nazwę potrawy, pod którą ją sprzedajesz, oraz określenie ilości, do której odnosi się cena. Ten sam paragraf każe zapewnić gościom wystarczającą liczbę cenników przed przyjęciem zamówienia i wywiesić cennik w miejscu ogólnodostępnym wewnątrz lub na zewnątrz lokalu. Wniosek praktyczny: kod QR nie zastępuje cennika przy wejściu ani kilku drukowanych kart dla gości bez telefonu lub z rozładowaną baterią.

Inspekcja Handlowa sprawdza to regularnie. Według komunikatu UOKiK z lipca 2026 r. w pierwszej połowie roku skontrolowano 317 lokali, a nieprawidłowości wykryto w 80% z nich. W 60% przypadków chodziło o brak informacji o ilości potrawy lub napoju albo brak cennika w ogóle. Urząd przypomina też, że dodatkowe opłaty, na przykład serwisowa albo za opakowanie na wynos, muszą być podane jasno i czytelnie przed złożeniem zamówienia. W menu QR wpisz je na górze karty, a nie w stopce, do której nikt nie przewija.

Alergeny wynikają z unijnego rozporządzenia 1169/2011. Art. 44 mówi, że przy żywności nieopakowanej, także podawanej w zakładach żywienia zbiorowego, informacja o substancjach z załącznika II jest obowiązkowa. Załącznik II wymienia 14 grup: zboża zawierające gluten, skorupiaki, jaja, ryby, orzeszki ziemne, soję, mleko, orzechy, seler, gorczycę, sezam, dwutlenek siarki i siarczyny, łubin oraz mięczaki. Najprostszy zapis to numery 1–14 przy każdym daniu i legenda widoczna w każdej kategorii, nie tylko na samym dole długiej strony.

• Pełna nazwa dania, ta sama co na paragonie i w drukowanym cenniku
• Ilość, do której odnosi się cena: gramy, mililitry albo liczba sztuk
• Cena w złotych, bez dopisków drobnym drukiem
• Numery alergenów z legendą w zasięgu wzroku
• Krótki opis składników, których gość nie zgadnie z nazwy
• Opłaty dodatkowe na samej górze karty

Jak pisać same opisy, żeby były krótkie i konkretne, znajdziesz w tekście o tym, jak pisać opisy dań w menu.

Rozmiar i miejsce kodu na stoliku

Kod QR składa się z modułów, czyli czarnych i białych kwadracików. Według Denso Wave, firmy, która opracowała ten standard, najmniejsza wersja kodu ma 21 na 21 modułów, a każda kolejna dodaje po 4 moduły na bok. Wokół kodu musi zostać pusty margines o szerokości 4 modułów z każdej strony. Im dłuższy adres, tym wyższa wersja i więcej modułów, więc przy tym samym wydruku każdy kwadracik robi się mniejszy i trudniej go odczytać. Krótki adres w rodzaju twojlokal.pl/menu oznacza więc prostszy kod i łatwiejsze skanowanie.

Przykład wyliczenia: kod w wersji 3 ma 29 modułów, z marginesem 37. Jeśli wydrukujesz go z modułem 1 mm, cały kwadrat z marginesem ma 3,7 cm boku. Przykład z dokumentacji Denso Wave, z modułem 0,254 mm, daje niecały centymetr: to rozmiar dla skanera w zakładzie, nie dla telefonu nad stołem. Drugi parametr to poziom korekcji błędów. Poziom M odtwarza do 15% uszkodzonego kodu i jest wybierany najczęściej, poziom Q do 25%. Na stoliku, gdzie kod dostaje sosem i parą, Q jest rozsądnym wyborem, choć kod będzie odrobinę gęstszy.

• Na każdym stoliku, na stojaczku albo w ramce, a nie płasko pod szklanką
• Matowy laminat zamiast błyszczącego, bo lampy nad stołem dają odblaski
• Przy wejściu, obok wywieszonego cennika, dla osób czekających na stolik
• Na torbie i opakowaniu na wynos, z adresem prowadzącym do zamawiania
• Zawsze z jednym zdaniem obok kodu: zeskanuj aparatem, menu otworzy się w przeglądarce

Kod na opakowaniu na wynos może prowadzić prosto do zamawiania na Twojej stronie. Jak ułożyć taki kanał, opisujemy przy temacie zamówienia online bez prowizji.

Test na telefonach przed drukiem

Zanim zamówisz sto naklejek, wydrukuj jedną próbkę w docelowym rozmiarze i sprawdź ją w sali.

1. Zeskanuj próbkę wbudowanym aparatem na co najmniej jednym iPhonie i jednym Androidzie, w tym starszym modelu kogoś z zespołu
2. Skanuj z miejsca, w którym siedzi gość, a nie z odległości 10 cm
3. Zrób test wieczorem, przy oświetleniu, które masz w sali podczas kolacji
4. Wyłącz Wi-Fi i sprawdź, ile karta ładuje się na danych komórkowych
5. Powiększ tekst gestem i zobacz, czy układ się nie rozsypuje
6. Znajdź alergeny przy trzech losowych daniach i oceń, ile trwało szukanie legendy
7. Po laminowaniu zeskanuj kod jeszcze raz, bo folia potrafi zmienić odblask

Czytelność i dostępność karty w telefonie

Elegancka szara czcionka na beżowym tle wygląda dobrze w projekcie i źle w telefonie przy przyciemnionym ekranie. Wytyczne WCAG 2.2, z których korzystają projektanci stron, wymagają kontrastu co najmniej 4,5:1 dla zwykłego tekstu i 3:1 dla dużego, czyli od 18 punktów albo od 14 punktów pogrubionych. Ceny trzymaj tuż przy nazwie dania, bez kropek prowadzących przez całą szerokość ekranu. Nie blokuj powiększania strony, bo starsi goście właśnie tak czytają kartę. Jeśli masz turystów, wersja angielska oszczędzi kelnerom tłumaczenia każdego dania przy stoliku.

Aktualizacja: kto, kiedy i jak

Menu cyfrowe ma sens tylko wtedy, gdy jest aktualne. Wyznacz jedną osobę, która zmienia ceny i dostępność, i jedną chwilę w tygodniu, kiedy porównuje kartę w telefonie z drukowanym cennikiem przy wejściu. Rozbieżność między nimi to dokładnie to, co wychwytuje kontrola. W Restospot zmiana w panelu pokazuje się od razu na stronie i pod kodem QR, a danie oznaczasz jako niedostępne jednym kliknięciem. Jeśli chcesz to sprawdzić bez kosztów, załóż darmowe menu QR dla restauracji i zrób na nim testy opisane wyżej.

Najczęstsze błędy przy menu QR

Lista kontrolna przed startem

• Menu jest stroną pod stałym adresem w Twojej domenie
• Każda pozycja ma pełną nazwę, ilość i cenę
• Alergeny oznaczone numerami 1–14, legenda widoczna w każdej kategorii
• Opłaty dodatkowe opisane na górze karty
• Drukowany cennik wisi przy wejściu, na sali są karty papierowe
• Kod ma margines 4 modułów i przeszedł test na dwóch telefonach w sali
• Kontrast tekstu sprawdzony, powiększanie strony działa
• Jest jedna osoba odpowiedzialna za aktualizację i stały dzień przeglądu

Najtańszy test jakości: poproś znajomego, który nie zna Twojego lokalu, żeby przy stoliku zeskanował kod i znalazł danie bez glutenu poniżej 40 zł. Jeśli zajmie mu to dłużej niż minutę, popraw układ karty, zanim zrobi to gość.

Najczęstsze pytania